Mavi renkli göğümün hüzünbaz yıldızı...

Seni sevmek...
İnsana yaraşır en güzel ibadet biçimiydi bel ki de
Bu yüzden hiç kaldırmadım yüreğimi secdenden
Aylarca susarak ve ayrı durarak tuttum orucunu
Yazdığım kelimeler ve bestelerle ödedim zekatını
Seni sevdiğimi söyleyerek , yerine getirdim Aşk-ı şahadeti

Seni sevmek...

Göz kapaklarına kadar acı çekiyorken bile
Gülümseyip, verdiğin acıyı hiç bir tatlıya değişmemekti
Sabahlara dek uykusuz ve ağlamaklı geçen gecelerin ardından
Sabah tuzlu kirpiklerle aynanın karşısına geçip
Varlığına yeniden şükretmekti

Ve şimdi...

"Bütün kirim döküldü aslım kaldı orta da, bütün ihtişamımla zehir saçıyorum etrafa... Bu geçe daha da içten sızlıyor tabutumun çeyrek asırlık kestane yongaları...

İşte bu yüzden yorgun ama inançlı bedenim
Ne olur Sınama beni...